Buenos dias allemaal!
(klik hier voor de nieuwste foto´s)Om nieuwjaar te kunnen gaan vieren in Celendín was het helaas nodig om een hele dag in de bus te zitten; eerst van Chiclayo naar Cajamarca, en toen nog 4 uur (echt dit was een hel) in een minibusje (met 18 personen, kuikens en kat) naar Celendín over een onverharde weg. Niet heel goed voor je wagenziekte of je benen. Toen we daar ´s nachts een keer aankwamen hebben we het eerste het beste hostel genomen dat iemand uit de bus ons voorstelde. De volgende ochtend gingen we op zoek naar het hostel van Susan en Vilzeth, een Nederlands-Peruaans koppel. Via hun zouden we ook eigenlijk een vrijwilligersprojectje gaan doen, maar dit ging uiteindelijk niet door doordat de leidster van het project er niet was. We hebben besloten om toch een paar dagen naar Celendín te komen. Het hostel was erg leuk, met zithoek, gratis internet en een boekenuitwisselingsding. Celendín zelf is een nogal slaperig dorpje waar het toerisme nog niet is doorgedrongen. Als gevolg hiervan hadden we alleen een probleem; wij konden bij de enige bank in het dorp helaas niet pinnen, en ook de creditcard en traveler´s cheque werden niet geaccepteerd. We hadden hier niet op gerekend en op 31 december hadden we officieel geen geld meer. Gelukkig hoefden we niet terug naar Cajamarca (weer vier uur in een hobbelbusje) om geld te gaan pinnen, want Susan en Vilzeth waren zo aardig om ons wat geld te lenen.
Oud en nieuw vierden we met Susan en Vilzeth en hun kinderen en vrienden, twee Peruaanse reizigers en een aantal vrijwilligers uit Amerika. Deze vrijwilligers wonen twee jaar in een piepklein dorp in het noorden van Peru (dorpjes van ongeveer 500-1000 inwoners) en proberen er wat meer structuur in te krijgen en de bevolking wat meer te leren over gezond eten, hygiene, enz.
Hoewel de champagne wat minder was, en de gebruiken wat anders dan in Nederland (zo word je geacht een gele onderbroek te dragen, 12 druiven te eten en een pop van stro in de fik moet steken), was de jaarwisseling toch gezellig. Alleen de laatste van de drie gebruiken werd trouwens echt nageleefd; ´s middags was een pop gemaakt met wat oude kleren en stro, en ´s nachts om 12 uur mbv terpentine in brand gestoken. Vervolgens nog naar een optreden van de lokale rockband gaan kijken, na eerst op verschillende andere lege dan wel rare plekken te zijn geweest. Wel leuk om een keer mee te maken, maar op zijn Nederlands is toch ook wel iets beter - we misten de oliebollen ;)
Oud en nieuw vierden we met Susan en Vilzeth en hun kinderen en vrienden, twee Peruaanse reizigers en een aantal vrijwilligers uit Amerika. Deze vrijwilligers wonen twee jaar in een piepklein dorp in het noorden van Peru (dorpjes van ongeveer 500-1000 inwoners) en proberen er wat meer structuur in te krijgen en de bevolking wat meer te leren over gezond eten, hygiene, enz.
Hoewel de champagne wat minder was, en de gebruiken wat anders dan in Nederland (zo word je geacht een gele onderbroek te dragen, 12 druiven te eten en een pop van stro in de fik moet steken), was de jaarwisseling toch gezellig. Alleen de laatste van de drie gebruiken werd trouwens echt nageleefd; ´s middags was een pop gemaakt met wat oude kleren en stro, en ´s nachts om 12 uur mbv terpentine in brand gestoken. Vervolgens nog naar een optreden van de lokale rockband gaan kijken, na eerst op verschillende andere lege dan wel rare plekken te zijn geweest. Wel leuk om een keer mee te maken, maar op zijn Nederlands is toch ook wel iets beter - we misten de oliebollen ;)

12 uur: burn!
De volgende dag niet al te veel meer uitgevoerd, alleen nog even naar het stuk grond gelopen waar Vilzeth en Susan hun nieuwe hostel willen gaan maken; nu nog een stukje kale grond, maar over een tijdje staan er als het goed is allemaal kleine lodges met in het midden plaats voor een kampvuur e.d. Wordt vast erg mooi!
De dag daarna gingen we met drie van de vrijwilligers, de twee Peruanen en Vilzeth, Susan en hun kinderen naar het huis van de ouders van Vilzeth; in een mooie vallei (Sarauz): hier en daar een huisje maar verder ongerepte natuur tussen de bergen. Achter het huis stonden verschillende fruitbomen; limoenen, sinaasappels, bananen en avocados. De limoenen en sinaasappels waren net rijp en smaakten echt super! ´s Middags hebben we een flinke wandeling gemaakt met de bedoeling om een grote waterval te bereiken die we vanuit de verte konden zien. Na 5 uur bleek dat dit onmogelijk was - zelfs met behulp van een lokale ´gids´ incl. zijn machete, moesten we de aftocht blazen. Toch een mooie wandeltocht uiteindelijk, ook zonder wandelschoenen... (gelukkig hebben we de foto´s nog). De dag werd afgesloten met een kampvuur en lekkere barbeque, met broodjes, gebakken bananen en versgezette mate (kruidenthee).
De volgende dag liepen we na het ontbijt naar de warmwaterbronnen in de buurt: een mooi, lauwwarm, modderig zwembad, maar na al het gewandel wel meer dan welkom. Na het zwemmen nog erg verse kip gegeten en met een busje terug naar Celendín gegaan. ´s Avonds alvast een buskaartje gekocht naar Chachapoyas voor de dag erna.
Daar kwamen we gisteravond rond 12 uur aan, na een prachtige maar vooral ook slingerige en hobbelige tocht door de bergen (wat een afgronden heb je hier soms, en af en toe maar op één meter afstand!)
Vandaag hebben we tours geboekt voor de resterende twee dagen hier in Chachapoyas: morgen naar de op-2-na-hoogste waterval van de wereld; 771 meter. Overmorgen gaan we naar de ruines van Kuélap, waar vroeger de Chachapoya-stam woonde. Hoewel niet veel bezocht, schijnt dit na Machu Picchu een van de mooiste ruines van Peru te zijn.
Maandagavond nemen we de nachtbus richting de kust: next up is Trujillo. Daar willen we oa. nog onze surfkunsten laten zien en nieuwe wandelschoenen voor Peter op de kop te tikken (in Chachapoyas is de grootste maat 43..)
Na Trujillo gaan we naar Lima, om daar onder andere een nieuw paspoort te regelen. Vervolgens gaan we langzaam richting Cuzco, om vanuit daar de befaamde 4-daagse Inca Trail te lopen om te eindigen bij Machu Picchu. Wat de plannen daarna zijn weet nog niemand (incl. onszelf) maar het heeft in ieder geval iets te maken met het Amazonegebied, Nazca, Ica, Arequipa, raften en het titicaca-meer. In welke volgorde weten we nog niet..
Zo, we hopen dat jullie ook allemaal een fijne jaarwisseling hebben gehad en wensen iedereen het beste voor 2008!
Saludes vanuit Peru,
Peter en Loes
Geen opmerkingen:
Een reactie posten