Surfdudes, cocktails en strand

¡Hola todos!

We hebben besloten dat het misschien handiger is om regelmatig een berichtje op de site te zetten, in plaats van eens in de twee weken een hele dag uit te trekken voor een update. Vandaar dat we nu weer iets laten weten (snel he?) vanuit Latacunga dit keer.

Na Atacames, waar we twee nachten hebben doorgebracht en vrij weinig hebben uitgevoerd (behalve op het strand gehangen en sapjes gedronken :p), besloten we om verder naar het zuiden te reizen. In de hele kust hebben ze trouwens een probleem met wisselgeld en voorraad in de restaurants; we hebben een stuk of 4 of 5 keer gehad dat er gewoon geen wisselgeld was - waar al het kleingeld heen is is voor iedereen een raadsel. Zo hadden we bijvoorbeeld de laatste ochtend in Atacames ontbeten voor $2 pp. Nadat we probeerden te betalen met $5 duurde het nog een half uur voordat eindelijk het zoontje van de baas ergens was gaan wisselen en we onze dollar ontvingen.. Ook het regelmatig de winkel uitrennen om nog een laatste ingrediënt voor het eten te kopen is de mensen niet vreemd. In ieder geval weet je dan wél zeker dat de broodjes vers zijn ;). De mensen in het kustgebied zijn ook wat lastiger te verstaan dan bijvoorbeeld Quiteños - mensen uit Quito. Ze slikken bepaalde letters in, bijvoorbeeld de s, en het gaat ook sowieso allemaal wat sneller.
Na Atacames wilden we doorreizen naar Canoa, volgens de Lonely Planet een layed back surfing village. Onderweg kwamen we in de bus nog een buitenlander tegen (die waren nl. best schaars). Ze bleek Nienke te heten en ze kwam uit Rotterdam (voor de ingewijden; ze was ook lid van studentenvereniging RSG). Het was erg prettig om mét iemand te reizen, vooral ook omdat ze ook Nederlands praatte. Ze ging naar Canoa omdat ze daar had afgesproken met haar Ecuadoriaanse vriend waarmee ze een aantal dagen langs de kust naar het zuiden ging reizen. In Canoa is (ook) niet heel erg veel te doen, er waren wel veel surfers maar de mogelijkheid om het zelf te leren was niet al te groot. Het weer was bovendien ook niet heel fijn, de hele dag bewolking en veel wind. Wel zijn we vrijdagavond met Nienke en Rolando (haar vriend) het nachtleven van Canoa gaan verkennen. Onvoorstelbaar dat er zoveel jongeren in dat gat wonen, maar wel gezellig en ze hadden lekkere cocktails.

Het plan was om daarna een of twee dagen door te brengen in Manta en Portoviejo, twee iets grotere steden in het kustgebied. Toen we daar aankwamen bleek dat het toch een beetje teleurstellende steden waren - erg grauw, vies en vervuild. Bovendien voelden we ons daar ook niet 100% veilig, dus zijn we de dag erna gelijk weer doorgereisd naar de plek waar we nu zijn (en waar we ook al eerder zijn geweest met het fiesta de la mama negra). Van Portoviejo hebben we alleen wat gezien vanuit de bus (ohja én niet te vergeten de busterminal!) Op busterminals gaat het ongeveer zo: Zodra je 2 tenen uit de bus hebt, komt er een kudde buschauffeurs op je af gestormd, met de vraag of je soms naar die en die plaats wil. En als je niet naar die plaats moet, dan is het meestal tóch ook mogelijk om via die plaats op de plaats van bestemming te komen.. erg handig dus. Zodra je eindelijk in de (hopelijk) goede bus zit, duurt het meestal nog 20-30 minuten voordat je de stad uit bent; de bus gaat eerst nog langs plekken waar andere mensen in willen stappen en wordt altijd ook opgehouden door verkopers. Vaak wordt er bijvoorbeeld pan de yuca (yucabrood), mango verde (stukjes hartige mango met zout), ¡¡aguacolagua!! (water, cola, water, resp.) en onherkenbaar vlees verkocht. Af en toe komt er ook een sieradenverkoper met zonnebrillen of kerstslingers langs. Wel een leuke afleiding, vooral als je een lange bustrip voor de boeg hebt. De buschauffeurs zelf gaan ook vrij creatief om met de verkeersregels, als die er überhaupt zijn. Andere bussen en vrachtwagens inhalen op bergweggetjes met 80 km/h is geen uitzondering. De standaarduitrusting van een bus is trouwens ook wat apart: veel nepbont om spiegels, omagordijntjes met gouden kwasten eraan, tweety-stickers en Jesusteksten op het raam. Vaak zitten er ook nog mooie vlammen op de zijkanten van de bus - á la Pimp my Ride.

Morgen hebben een trip gepland om een gedeelte van de Cotopaxi vulkaan te bedwingen - dan kan Peter eindelijk zijn lamawollen muts uitproberen (nee ik heb hem indd niet opgehad op het strand). De dag daarna, woensdag, gaan we geen Sinterklaas vieren - dat schijnen ze hier niet te doen(?). Wel gaan we naar de Quilotoa krater, een groot meer dat is ontstaan in een vulkaankrater. We hebben van verschillende mensen gehoord dat dat echt de moeite waard is.
Donderdag of vrijdag gaan we weer richting de kust, uitrusten van onze bergwandelingen. Deze keer maar niet meer naar Manta of Portoviejo, en wat meer naar het zuiden. We willen in ieder geval naar Puerto Lopez en Isla de la Plata (zgn. poor man´s Galapagos) om daar te snorkelen en blue footed boobies te zien. Daarna willen we wat zuidelijker proberen te surfen, waarschijnlijk in Montañita. Verder proberen we met Kerstmis in Cuenca te zijn om daar de familie Neira uit Quito te ontmoeten.

Hopelijk binnenkort weer een update vanuit de andere kant van de wereld.

veel liefs,
Peter en Loes