Cotopaxi, bountystrand en (wederom) lopende chocola

--- filmpje van de Cotopaxi beklimming ---

Hoi allemaal!

Weer even een berichtje vanuit Puerto Lopez. We hebben de afgelopen dagen weer veel ondernomen; we hebben de Cotopaxi beklommen, zijn naar het Quilotoa-kratermeer gegaan, zijn weer terug naar de kust gegaan voor Isla de la Plata en Bountystrand ´Los Frailes´. Het uploaden van de foto´s gaf, alweer, problemen, dus dat proberen we vanuit onze volgende bestemming (Montañita) te doen.

De Cotopaxi was heel zwaar, door de hoogte en de koude, ijle lucht. We waren ook nog eens niet geacclimatiseerd doordat we rechtstreeks vanuit Manta (zeeniveau) kwamen. We begonnen dan ook net íets te enthousiast aan onze wandeling vanuit de parkeerplaats op 4500m naar de refugio op 4800m. Na 10 meter begon Peter te wankelen en speelde het vaccinatiedrama wederom af. Gelukkig had Vinicio, de gids, gezorgd voor een lunch met een stuk chocola erbij. Dit hielp goed, en daarna begonnen we wat rustiger aan - telkens om de 20 meter weer even pauzeren. We hebben ongeveer een uur over de 300m gedaan, en we waren blij dat we hadden besloten niet helemaal naar de top te gaan - damn, echt zwaar. Daarna hebben we een rondje om een laguna gelopen, in hetzelfde nationaal park als waar de vulkaan staat. Vervolgens nog naar de lama van Vinicio gaan kijken. Hij heette Carlitos en was behoorlijk heet (Carlitos probeerde Vinicio te berijden). Hier kun je een filmpje zien van tijdens onze beklimming.

De dag erna (5 december..) gingen we naar Quilotoa, een mooi kratermeer, dat door de sulfaat helemaal groen is. We zijn eerst naar beneden geklauterd en werden door paarden terug naar boven gedragen. Hoe ze dat voor elkaar kregen was ons een raadsel, want de weg was echt heel stijl en stenerig. Peters paard heette ´chocolate´ en was geen paard maar een muilezel. Verder die dag geen zwarte pieten gezien (wel veel bruine).

Donderdagochtend vertrokken we uit ons hostal in Latacunga (toen kwamen we er ook achter dat het ontbijt niet bij de prijs inbegrepen was, en dat we dus elke dag voor $4 broodjes en gebakken eieren zaten te eten :P nouja, het was wel lekker). Ons plan was om die dag in één keer naar Puerto Lopez te gaan, maar toen we ´s avonds rond een uur of 9 in Jipijapa aankwamen bleek dat er die dag geen bussen meer gingen naar Pto. Lopez. We kunnen dus, als een van de weinige mensen op de wereld, zeggen dat we een nachtje in Jipijapa hebben geslapen. Jippie.

De volgende ochtend kwamen we erachter dat Jipijapa echt een stom dorp is, ze hebben niet eens een bakker (of we konden hem niet vinden). Gauw de bus naar Puerto Lopez gepakt en daar mbv de Lonely Planet echt een superleuk hostal gevonden: sol inn. Hier is een soort zitruimte met stoelen, banken en hangmatten en zelfs een klein keukentje waar je kunt koken (nogal abnormaal maar wel erg relaxt). Ze hebben bovendien warm water, wat erg zeldzaam is aan de kust.
Er zijn ook veel andere reizigers aanwezig in het hostal wat wel gezellig is om de tijd mee door te brengen. Zo hebben we zaterdag met een aantal mensen van het hostal een tour gedaan naar Isla de la Plata. Dit is een klein eiland op ongeveer 44km afstand van de kust, dat zijn naam te danken heeft aan alle vogelpoep op het eiland. Iemand vond de witachtige gloed in de volle maan lijken op zilver.. riiight.

Bij aankomst op het eiland kwam er een hele zwerm schildpadden op ons afgezwommen - die dachten dat schildpadden banaan eten. Erg veel blue footed boobies gespot, dikke meeuwachtige vogels met blauwe voeten. Ze zaten in het broedseizoen, dus dat was erg mooi om te zien. Normaalgesproken kun je ook zeehonden en walvissen zien (juni-oktober) maar nu dus even niet. Met de groep en een gids hebben we een 3-uur-durende wandeling over het eiland gemaakt, en vervolgens nog een uurtje gesnorkeld. Supermooie dingen onderwater gezien; kleurige vissen, roggen, zee-egels en inktvissen. De weg terug was ook wel leuk, door een iets heftigere zee werd Loes zeeziek en heeft ze even eigenhandig de vissen gevoerd.

SuperPeet breekt een stuk steen - of niet?

Gisteren zijn we naar Los Frailes gegaan - op de fiets. Men zegt dat dit het mooiste strand van Ecuador is, en toegegeven, het was een erg mooi strand. Hele hoge golven die vlakbij het strand pas breken en die je helemaal meeslepen over het zand. Fijn. We waren samen met twee Zwitserse meisjes van het hostal waarmee we in den avonde ook nog wat mee zijn gaan eten (scampi-spaghetti, een aanrader!) en drinken. Met het happy hour ($1 per cocktail) en jenga was het erg gezellig. Helaas had Peter zijn bolletje niet goed ingesmeerd, waardoor hij nu 4e graads brandwonden op zijn hoofd heeft.

Vandaag hebben we gepland om gezond te doen - broccoli en vis op Hollandsche weijsch. We hebben een beetje een chronisch groente tekort (CGT) opgebouwd, want Ecuadorianen eten nogal weinig groente en veel aardappel, rijst, banaan en kip.
Loes is verder nog de hele ochtend aan het huilen geweest doordat ze zonnebrandcreme in haar oog kreeg. Dat is dus de reden waarom er ´vermijd oogcontact´ op het flesje staat.

Morgenochtend dus door naar Montañita, waar we willen proberen surflessen te nemen. We hopen dat iedereen een fijne Sinterklaas heeft gehad, en laat nog maar wat berichtjes achter op het gastenboek - dat vinden we erg leuk om te lezen!

Groetjes,
Peter en Loes