Varkens, slangen en travestieten

Hola chicos!
Hier eindelijk dan ons tweede berichtje vanuit het semi-zonnige Ecuador. Er is veel gebeurd deze week en we hebben hier veel geleerd en gedaan. We hebben het iig erg naar onze zin in Quito. De nieuwe foto's zijn te vinden op onze fotosite. Even een verhaaltje over hoe we ons hebben beziggehouden afgelopen week:

Maandag hebben we, na het typen van ons eerdere berichtje, niet veel meer gedaan; thuis ons huiswerk gemaakt, wat gegeten, gepraat met het gastgezin en daarna op tijd naar bed (we hebben deze week nogal last gehad van onze jetlag). Dinsdag zijn we na school (half 1) en de lunch naar de old town gegaan. Je hebt hier in Quito een heel handig bussysteem; er zijn 3 lijnen die van noord naar zuid lopen. Voor $0,25 kun je het bushokje binnen, en kun je zo ver als je wilt met die lijn. Echt drie of vier keer zo handig en makkelijk als het strippensysteem in Nederland. De old town is het historische deel van de stad, met allemaal kerken en oude gebouwen uit de koloniale tijd (filmpje).
De school organiseert, naast de lessen, ook andere activiteiten. Zo zijn we bijvoorbeeld woensdag de laatste twee uur van onze les naar een markt in Quito geweest, samen met onze leraressen Nancy en Jimena. Hier konden we bij een fruitstalletje voor $2 al het fruit proeven dat ze hadden - echt super leuk! Jammer genoeg hadden we toen geen camera bij ons, dus geen foto's hiervan. Heel veel fruit dat ze hier hebben is slijmerig van binnen met lekkere pitjes erin (zoals passievrucht). Verder ook 4 soorten bananen, bramen, kiwi's, papaya's, ananassen, boomtomaten en ga zo nog maar even door. 's Avonds zijn we samen met Pablo (de 'baas' van de school) en 2 Amerikaanse meisjes van school uitgeweest om Halloween te vieren. Het cerveza (Pilsener van 0,6L) smaakt hier prima, en verder uiteraard ook allerlei cocktails. Helaas konden we die avond niet zo heel lang blijven omdat we toen nog geen sleutel van het huis hadden.
Donderdag hebben we voor het eerst gebeld met het thuisfront, dat is echt prima te doen hier: $0,09 p/min en we hebben er nu een gevonden die maar $0,07 kost! Nog goedkoper dan mobiel in nederland bellen.. Daarna zijn we nog even door de Mariscal gelopen en toen kwam er een Ecuadoriaanse jongen (Jorge Luis) van een jaar of 20 op ons af met de vraag of we wat overhadden voor zijn vrijwilligersproject. Hij is namelijk leraar op een kunstacademie voor gehandicapte kinderen. Sinterklaas als we waren, hebben we $5 gegeven. Vervolgens kwamen we met hem in gesprek, en hij nodigde ons uit voor een avondje salsadansen in een Salsatheque. Onze eerste salsales (via de school) stond al gepland voor die avond, dus dat kwam goed uit.
En soepel in die heupen waren we! We hadden een uur les van een salsachico die ons de eerste 5 pasjes bij heeft gebracht. We kwamen erachter dat het behoorlijk lastig is, maar dat het wel echt hardstikke leuk is om te doen. De volgende dag probeerden we Jorge Luis te bellen op zijn movil, maar hij nam helaas niet op.. Andere keer dan maar.

Dit is ons gastgezin: Rocio, Ernesto en Ana-Maria

Gisteren (zaterdag 3 nov) zijn we - ook via school - naar het plaatsje Latacunga gegaan (2 uur ten zuiden van Quito) om daar la fiesta de la mama negra te vieren. Om half 8 's ochtends vertrokken we met een minibusje, samen met Pablo, een privechauffeur en een andere begeleider (intussen is het maandag, we konden gisteren ons verhaal niet aftypen) Verder waren er nog 7 andere backpackers aka spaans-studenten. Aangekomen in Latacunga was het al gelijk duidelijk dat het echt uberdruk was - overal kleine en donkere mensjes. Het feest heeft iets te maken met de slaventijd, er is een soort Prins Carnaval die dus de mama negra is - een vent verkleed als een zwarte vrouw. We kwam om een uur of 11 aan, en na ons naar een goed plekje in het midden van de stad te hebben gewrongen, kwam al gauw de Cerveza te voorschijn. Het festival zelf lijkt een beetje op de Vasteloavend in Venlo, met een optocht, veel verklede, dansende mensen enzo. Het grootste (en leukste) verschil is dat het een graad of 20-25 is met een strakke blauwe lucht, en gewoon keihippe Zuid-Amerikaanse muziek op de achtergrond. Iets minder leuk was het feit dat we onze zonnebrandcreme vergeten waren, en de zonnebrandcreme van de politie (factor 60 :) mocht helaas niet baten. Op het moment zitten we in Papayanet, het populairste internetcafe in de Mariscal, met mooie rooie hoofden. Je merkt wel dat de zon hier een stuk sterker en feller is dan in NL, want zelfs de bijna-negers hier moeten zich insmeren..

Klik hier voor een kort filmpje van mama negra

Anyway, na een tijdje begon de parade een beetje te vervelen (steeds het zelfde eigenlijk, mannen verkleed als vrouw en af en toe een persoon die een belangrijke rol speelt in het feest, dooie varkens en cavia's) en toen kwam Paul, een Duitse jongen die ook met ons mee was, op het miraculeuze idee om een fles lemon-likeur te kopen ($2,50). Aangezien de mensen die in de parade meelopen ook drank uitdelen, en iedereen daar helemaal van door het lint gaat, was dit echt een groot succes. Iedereen wilde opeens bij ons staan en meedrinken en op de foto gaan enzo (hmm het fotogedeelte was eigenlijk ook al voor het likeurfestijn het geval). Iedereen kreeg ook bijnamen (Loes was bijv. Britney Spears, wie ziet de gelijkenis niet?).
4 flessen drank later was iedereen best wel los, maar we moesten een beetje op tijd terug naar huis gaan (omdat er anders een heleboel dronken mensen op de weg waren enz). Snel nog wat chugchucara gegeten, varkensvlees met mote (mais), aardappel en (oh ja!) bananen. Op zich best wel lekker, wel erg gezond (ahum). Zie ook de foto's van het eten en van de lokale delicatesses.

Dit varkentje is dus duidelijk gewassen

Toen we terug waren bij Rocio thuis, bleek dat er een nieuwe Duitse student was aangekomen dit weekend. Best een aardige vent, een beetje oud en kalig wel, maar ok. Hij spreekt al behoorlijk goed Spaans, omdat hij ook al een x 3 maanden in Costa Rica is geweest. Komend weekend gaan we misschien samen met hem een tripje naar bijv. de zaterdagmarkt in Otavalo maken.
Gisteren (zondag) zijn we naar la Parque Carolina gegaan, een enorm groot park waar elk weekend iedereen een beetje rust komt nemen. Zo werd er ook geBOMd; allemaal hippe huismoeders die in hun trainingspak staan te bewegen. Verder (na lang zoeken) naar het Vivarium gegaan: een miniatuur-reptielen-dierentuin aan de rand van het park. Op zich wel geinig, maar we zouden er niet nog een keer 2,50 voor betalen.

Loes zit intussen in haar nieuwe gastgezin. Een best wel jonge maar wel lieve vrouw. Haar man is op het moment in Cuenca (in het zuiden van het land, en hun geboortestad). Die komt morgen terug. Verder hebben ze nog 2 kinderen, waarvan er eentje (Filipe) momenteel in Costa Rica zit. De ander (Dunya) werkt met kinderen. Ook zij hebben een eigen Indiaantje om te koken en poetsen. Hopen dat het ook goed voor ons Spaans is om apart in een gezin te zitten. Wel erg handig is het feit dat ze 2 verdiepingen beneden Rocio & co. wonen.
Er is zojuist een wat oudere man naast ons komen zitten die ongeveer een half uur nodig heeft om zijn wachtwoord in te voeren in gmail :) grappig. Nu probeert hij fotos op de computer te zetten, maar ook dat geeft problemen.. Loes zit aan de cocathee (ja waar ze ook cocaine van maken) en Peter heeft een Cafe Americana. Echt een relaxte cafenet.
De plannen voor komende week: woensdag gaan we met school naar een museum (Museo Amazonas) om ons Spaans te oefenen. Zaterdag waarschijnlijk dus een uitstapje met Florian, misschien naar Otavalo. Zondag met Nancy, Loes' Spaanse lerares, naar la mitad del mundo (het midden van de aarde). Hier is oa. een museum en een stad die in een krater van een vulkaan ligt. We zijn benieuwd!

Wel knap als jullie ons hele verhaal hebben gelezen :)
Hasta luego, en we houden jullie op de hoogte!

Pedro y Lucia


ps. binnenkort nog meer filmpjes, het uploaden lukte niet helemaal.
pps. bedankt voor al jullie reactie en mailtjes :) erg leuk om ze hier te lezen!