La Casita, lopende chocola en afscheid van Quito

Hoi allemaal!

Sorry dat we jullie zo lang hebben laten wachten op ons tweede bericht uit Quito. Het is moeilijk om er samen echt voor te gaan zitten om een berichtje te typen. Gelukkig zitten we nu in een internetcafé achter ´s werelds langzaamste computer.
We hebben veel te vertellen over de afgelopen 2-3 weken, en we zullen het globale idee opschrijven. Het word wel een lang verhaal, dus r3stecp als je het helemaal leest :)

Loes zit nu dus in een nieuw gastgezin, dat in hetzelfde gebouw woont maar dan op de 4e verdieping. Handig dus. De familie Neira bestaat uit moeder Martha (bloemiste) en vader Marcelo (electric engineer, met heel veel certificaten aan de muur). Ze hebben 2 kinderen: Felipe die momenteel in Costa Rica zit, en Dunia, een meisje van 24 die werkt als basisschooljuf. Op Loes d'r kamer is een tweepersoonsbed aanwezig, dus lekker slapen gaat prima.
Maandag, de eerste dag in Loes´ nieuwe gezin, heeft ze vieze koekjes gebakken met Martha. Het heerlijk-ogende-resultaat is ook te zien bij de foto's.

Dindag na school zijn we naar La Casita gegaan, een vrijwilligersproject in het noorden van Quito, drie kwartier reizen. La Casita is een project dat de kinderen van de mensen die op de markt werken opvangt buiten school, zodat ze hulp krijgen met huiswerk of kunnen spelen. We vonden het project pas 2 dagen voor vertrek, dus we zijn er eigenlijk op de bonnefooi heen gegaan (ook direct contact met de leidster lukte niet helemaal ivm een verkeerd doorgegeven telefoonnummer). Net toen we uit de bus stapten, liep er toevallig een hele groep kinderen met één blonde kop er tussen. Dat was dus Inge, een van de vrijwilligers. We werden gelijk goed ontvangen door de kinderen: kussen, knuffels, enz. We zijn even meegelopen om de kinderen terug te brengen naar de markt, die trouwens niet de allerschoonste is... Koeienhoofden, -tongen en -ingewanden... Jummie.
Vervolgens heeft Inge ons La Casita (´het huisje´) laten zien. Het is kleurig ingericht, met veel spelletjes en knutselmateriaal. Als de kinderen komen, rond een uur of 2 ´s middags, worden degenen die huiswerk hebben geholpen door Irma en Junior, de Ecuadoriaanse krachten. Het is de bedoeling dat de Nederlandse vrijwilligers de rest van de kinderen bezig houden met spelletjes of andere activiteiten. Omdat Melanie, de oprichtster van dit project (en ook nog een paar andere) er die dag niet was, besloten we om donderdag nog een keer terug te komen om nog wat dingen met haar te bespreken.
Woensdag zijn we met school naar ´Museo Amazonas´ gegaan, alwaar ze onder andere schitterende ´shrunken heads´ en opgezette condors hadden. Het museum ging eigenlijk over de indiaanse stammen die hier in ecuador wonen of woonden. Een beetje lullig wel dat ze 2x zoveel entree vroegen voor buitenlanders :/ (alsof we er buitenlands uitzien enzo..)
Die avond zijn we nog even met Florian, de Duitse huisgenoot van Peter, wat gaan drinken in Papayanet, waar Loes een hele vieze cocktail had (zoute margarita :r). Florian is een beetje een dulke, maar verder wel ok. Op het moment dat we dit schrijven is hij alweer vertrokken uit huize Almeida, hij had nog 2 of 3 weken om de rest van Ecuador te zien en te reizen.

Kinderen van La Casita

Donderdag hebben we dus een middagje meegedraaid in La Casita. We hebben allereerst stoelendans gedaan met de kinderen, lekker Nederlands... Verder hebben we nog memory en twister gespeeld. Daarna nog even met Melanie gepraat, en we hebben toen besloten om de resterende twee weken in Quito 3 dagen per week te komen helpen. Het is namelijk wel een beetje een ingrijpende operatie om naar La Casita te gaan: na school is het snel-snel eten en gauw door naar de bus. Inge gaan we voorlopig niet meer zien omdat ook zij 2 weken door Ecuador gaat reizen met haar vriend. In Plaats van Inge komt Esther een paar weken helpen, maar daar later meer over.

Om ons Spaans te verbeteren (en natuurlijk voor de lol) besloten we (Peter, Loes en Florian) om vrijdag naar de film te gaan. We namen 50 minuten van tevoren een taxi; we dachten dat dat wel genoeg zou zijn. Nou niet dus... We hebben er anderhalf uur over gedaan om bij de bios te komen, en toen was de film uiteraard allang begonnen. Wel hebben we van een paar hele aardige mensen die we niet kenden drie vrijkaartjes gekregen, dus dat was dan wél weer ok. Een uur en een paar biertjes later begon de film dan toch echt: Leones por Corderos (Lions for Lambs). We willen iedereen afraden om naar deze film te gaan (té Amerikaans etc.), maar gelukkig vond Florian hem wel leuk :)
We hebben nu al ongeveer twee weken het plan om met de Teleferico te gaan, een soort grote skilift die je halverwege de Rucu Pichincha brengt, een grote vulkaan waarvandaan je een mooi uitzicht zou hebben over de hele stad. Daarvoor moet het natuurlijk wel een beetje onbewolkt zijn, anders zie je er geen holletje van. Helaas werkte tot nu toe óf het weer, óf de avond van tevoren niet echt mee aan ons plan. Wie weet deze week dus nog een keertje des middages (alhoewel het hier over het algemeen 's middags wel bewolkt is), of níet. Kan ook ;)

--- Er zijn intussen weer 4 dagen verstreken, konden het bericht de vorige keer helaas niet aftypen :) ---

Zaterdag was dus inderdaad ook het plan om naar de Teleferico te gaan, maar omdat het toen heel erg nuvlado (bewolkt/mistig) was, zijn we toen meegegaan met de familie van Loes naar een barbeque geweest (van hun vrienden en familie, allemaal uit Cuenca). Rijden met een Renault Twingo is sowieso al een feest, maar mt een renault twingo over bergweggetjes racen is echt zwaar arelaxt, vooral als het regent en er grote rotsen op de weg liggen. De barbeque was wel leuk, en er was ruim voldoende vleesch aanwezig, we bevonden ons duidelijk in de wat hogere kringen van Ecuador.
Voor de bbq speelden we ook nog een spel, we zaten met zn allen in de kring en moesten een sjaal 2x omknopen en dan gauw doorgeven aan de gene rechts van je. Er waren 2 sjaals in het spel en je was dus de sjaak als je er op 1 moment twee tegelijk had. Uiteindelijk werd Loes de gelukkige, en zij moest als straf een dansje doen, liedje zingen of een mop vertellen - dat laatste dus. Helaas snappen ze hier onze grappen niet helemaal (het is 50kg, geel en zit in de boom, wat zegt het? TSJUILP!), dus het hele gedoe was uiteindelijk behoorlijk ambarrasing :P
Het eten zelf was erg goed te eten, wij hadden allebei een kippenpoot, maar er waren ook mensen die een stuk of 5 stukken vlees tot zich namen (bijvoorbeeld Dora, 120kg, niet geel, zat ook niet in een boom).

Rond een uur of 4 gingen wij, Dunia en 4 neven/nichten weg omdat we naar het concert van Alejandro Sanz gingen (ook wij hadden er nog nooit van gehoord, maar hij is hier in Z-Amerika behoorlijk bekend). De drank die we mee hadden willen nemen naar binnen moest dienen als indrinken, omdat er bij de ingang gefouilleerd werd. Ook al regende het peijpenschteelen en zaten we in de verste hoek van het stadion (we konden vaag een klein figuurtje ontdekken die op het podium stond) was het toch een erg geslaagde avond.
Daarna nog met Dunia, een vriend van haar en zijn broer uitgeweest in de Mariscal (wederom lady's night), wat erg gezellig was. We zijn daar ook ene Juan tegengekomen, die 5 of 6 maanden in Nederland gestudeerd had, waardoor het wel leuk klonk toen hij zei 'dat hai kasj wal lekkr vond' :)
De dag daarna zijn we naar de Mitad del Mundo gegaan, eerst afgesproken om met de lerares van Loes (Nancy) naar de Pululahua krater te gaan, alwaar je een schitterend uitzicht hebt. Vervolgens naar het museum dat wel op de evenaar ligt (we hadden nl. gehoord dat dit een stuk interessanter was dan het momument op het midden van de aarde, dat ook nog eens niet echt op het midden van de aarde ligt.. doh). Hier kregen we een soort rondleiding over oude Indianenculturen in Ecuador, en konden we ook een paar proefjes doen. Zo wordt er bijvoorbeeld gezegd dat het water in een wasbak op het noordelijk halfrond andersom wegspoelt dan op het zuidelijk halfrond, en op de evenaar zou het water recht naar beneden gaan. Dit demonstreerde de gids door de bak 2 meter verderop neer te zetten.. Riiight. Op zich wel geinig om te doen, want het 'officiele' mitad del mundo ding stelt echt niks voor. Alleen een plaats waar je de clichefoto kunt nemen, wat toeristenwinkeltjes e.d. en thats it.

De week daarna van maandag t/m woensdag dus 'echt' begonnen bij La Casita. Gauw eten na school en door naar de bus. Die week hebben we oa. kleurplaten ingekleurd (ole), snoephappen in een grote bak met water (of kwijl), twister, voetbal en maskers maken (dat laatste was een goed idee, hield de kinderen goed bezig zeg maar ;) We merkten wel dat het erg prettig was om met zijn 3en te kunnen werken - als je alle kinderen zelf in toom moet houden ga je echt dood. Esther (die de 3e persoon was de afgelopen 2 weken) was erg blij met onze hulp (haar website).
Je kon wel bij sommige van de kinderen echt merken dat ze weinig aandacht kregen (of veel negatieve). Af en toe heel erg hangerig, antisociaal tov. de andere kinderen etc. Zo was er bijvoorbeeld een meisje dat 's ochtends op haar zusje van 1 jaar moest passen, 's middags ging ze naar school en dan paste haar broertje op de baby. Zij was erg stil tegen de andere kinderen en durfde eigenlijk niks te zeggen of doen, bang voor hun reacties ofzo. Esther vertelde oa. dat Cuenca, Otavalo, Mindo, Mantanita, de Quilotoaloop en Isla de la Plata allemaal mooie plaatsen zijn om heen te gaan (zie Google voor meer informatie).

Peter met Luis, (..) en Dario aan het voetballen

Die week ook de eerste voorzichtige stapjes in de wereld van het salsadansen gezet. Het was erg leuk om te doen - wel erg moeilijk ook trouwens. Vooral als man is het irritant als je de pasjes nog niet helemaal precies kent, omdat je de vrouw allemaal dingen moet laten doen en bedenken welke combinatie van pasjes je allemaal uit gaat voeren. Een filmpje van Peter in salsa-actie is hier te vinden: klik (dit filmpje is van deze gisteren, donderdag 22 nov 07).
Loes had de pech om twee keer een leraar te krijgen die een beetje een vieze vuilak was; vroeg de hele tijd of hij een kusje mocht en daarna of Loes van chocola hield. Loes houdt inderdaad niet van chocola, en ook niet van lopende (hij was bruin :')

Op donderdag (15 nov) zijn we naar Saquisili geweest. Dit is een soort inheemse marktplaats, waar op donderdagochtend een supergrote markt is, op verschillende pleinen - een voor groente en fruit, een voor dieren en een voor souvenirachtige rotzooi :) De heenreis duurt normaalgesproken een uur of anderhalf, maar wij (door een groot ongeluk op de Panamericana snelweg) deden er 3 uur over. Al het verkeer, inclusief bussen en vrachtwagens werd omgeleid via de kleine modderweggetjes eromheen. Deze zijn (uiteraard) lang niet breed genoeg voor twee bussen tegelijk. Resultaat: onze zijspiegel werd erafgereden en iedereen werd boos door de opgelopen vertraging. Aangekomen in Saquisili hadden we de grote dierenmarkt gemist, maar er waren gelukkig nog wel cuys (cavia's), konijntjes, kippen en poezen (zie ook de foto's ;).
Uiteindelijk een erg leuke en geslaagde dag gehad waar we ook wat sinterklaascadeautjes hebben kunnen kopen - of ze op tijd aankomen in NL is de vraag ;).
Op zich wel een leuke anecdote: bij het afdingen van een bepaald voorwerp (de Sint verklapt nog even niet wat) zei ik in plaats van dertien (trece) dus dertig (treinta). Die vrouw helemaal in een deuk en zei gauw 'ok' :P Uiteindelijk toch voor 13 dollar gekocht :)

Het pakketje met vergeten slippers en spullen voor onderweg die mama nog heeft opgestuurd heeft er in totaal een week of 2,5-3 over gedaan om ons te bereiken. Ik denk dat het sneller had gekund, maar de vertraging werd veroorzaakt doordat de hele flat bewoond is door een familie (de familie Almeida). Op het pakje stond ' family Almeida e/p Peter & Loes van Dam'. Men wist dus neit precies naar wie het moest, en iedereen heeft even naar mijn slippers kunnen kijken. Gelukkig maar.
Die week 's avonds nog 'hete bliksem' (rayo caliente) gemaakt voor Peters gastgezin, de volgende dag tijdens de lunch opgegeten en de combinatie van aardappels met appels beviel ze goed :) 's middags met papa, mama en Hanneke gebeld via msn, was ook erg leuk!

Dat weekend op vrijdagavond uitgeweest in Bungalow 6 (leuke club in de mariscal) en zaterdagavond naar een verjaardag van een vriend van een vriend (Moizes) gegaan: Esteban. Die avond speelde Ecuador tegen Paraguay (WK-kwalificaties) en Ecuador verloor met 5-1 :') echt schitterend. Die avond onze salsakunsten in de praktijk kunnen oefenen en gezellig biertjes gedronken. Waarschijnlijk hebben diezelfde biertjes (of waren het de cocktails) ons Teleferico plan geblokkeerd..
Zondagmiddag hebben we geholpen bij een overstroming bij een apartement op verdieping 8, er stond daar ongeveer 3cm bruin water op het parket, we moesten dus een beetje met handdoeken het water opdweilen. Nu maar hopen dat het geen wc-water was en dat de wc overstroomd was door een dikke bruine bolus ofzo.. :o

Deze week had Marcelo - de gastvader van Loes - een larve in zijn arm. Een mug had hem geprikt en had vervolgens eitjes gelegd in zijn vlees.. lekker idee. Het beest hadden ze op sterk water en het zag er niet lekker maar wel groot uit. Jak.

Deze week nog een nieuw meisje uit Belgie op school: Bieke. Erg aardig en we zijn met haar afgelopen woensdag naar de wedstrijd Ecuador - Peru geweest (filmpje). Echt een schitterende ervaring, vooral omdat er 5 goals door Ecuador werden gescoord, waardoor iedereen helemaal uit zijn dak ging.
Donderdag was het afscheid van La Casita, de kinderen en Esther. Dario (een van de kinderen) was ook jarig, dus eerst getracht een verjaardagsfeestje te organiseren, met cakejes enzo. Enige probleem is dat ze hier in de supermarkt geen echt cake hadden, dus werd het crackertjes versieren. De kinderen hadden ook een bedanktbrief voor ons gemaakt. Ook al hebben we niet heeel erg veel gedaan was het toch erg leuk om dit te krijgen :) Leuk!

Alle leraren en studenten van Apu Inty

Gisteravond ook nog met Amanda, Alex en Bieke (andere studenten op dit moment) wat gaan drinken in Papayanet, erg leuk :) Vanavond ook weer even naar de stad en morgen naar Banos (door vulkanen-verhitte baden, bijna even spectaculair als in Arcen).

Aankomende zondag gaan we dus vertrekken uit Quito, de stad die de afgelopen maand ons thuis is geweest. We vonden het echt een te gekke stad, leuke mensen ontmoet en leuke dingen gedaan. Verder kunnen we ons nu al aardig redden met Spaans door de taalschool.

De eerstvolgende bestemming is Mindo, daarna gaan we ws. naar Esmeraldas (aan de kust), vervolgens de Ruta del Sol langs de kust naar het zuiden (oa. Mantanita en Puerto Lopez), daarna weer terug het binnenland in voor Cuenca en misschein de Quilotoa loop. Als het goed is steken we eind december de grens met Peru over om richting Celendin te gaan. Verder gaan onze huidige reisplannen nog niet :)

De (nieuwe) foto's komen gauw, hou onze blog dus in de gaten! (Hopenlijk is het volgende bericht wat sneller dan deze.. ;)

Nogmaals bedankt voor al jullie reacties, we vinden het erg leuk om ze te ontvangen. We hebben nu trouwens ook een mobieltje in Ecuador (overgekocht van het gastgezin van Loes). Het nummer is 09 6000 330 (het landnummer van Ecuador is +593). We weten niet of het mogelijk is om ons te smsen, maar proberen staat natuurlijk vrij :)

Hasta pronto!

Pedro y Luz